Buenas tardes, en voor jullie buenas noches!!

Het is hier nu kwart over 2 's middags en we zijn weer terug in Antigua. Een laatste dag voor winkelen, lekker dineren in een betrouwbaar restaurant, douchen in een schone badkamer en slapen in een fris bed. Dat heb ik gemist!! Morgen vliegen we om 17u lokale tijd vanuit Guatemala City via Panama en Madrid naar Amsterdam. Eerlijk gezegd voelt het raar.. Enerzijds heb ik zin om weer thuis te zijn, om familie, vrienden en mijn schatje weer te zien en te knuffelen. Anderzijds zal ik weer erg moeten wennen in Nederland en zal ik alles hier in Guatemala erg missen. Ben wel blij dat ik toiletpapier gewoon weer in het toilet kan gooien en dat de toiletten (meestal) gewoon doortrekken... De kakkerlakken en schorpioenen, de soms erg vieze warmte en verschrikkelijk slechte hygiene zal ik ook niet zo missen, maar al het andere zeker wel, want het was echt een fantastische reis!

Heb afgelopen week weer heel veel meegemaakt. We hebben met ons reisgenootschap een start gemaakt met de hatchery waar wij voor betaald hebben. We hebben cement gemaakt (zonder cementmolen uiteraard), gaten in de grond gegraven, palen geplaatst en het cement hierin "gegoten". Hard werk, en zwaar als je buiten werkt en het 40 graden is! Het was heel leuk om te doen, maar wel jammer dat we het eindresultaat niet zullen zien. Maar we laten in ieder geval iets achter dat zeer veel nut zal hebben voor de schildpadden!!

Heb overigens deze week geen schildpadden meer gezien tijdens de patrouilles, maar heb wel nog 2 keer baby's uitgezet. Afgelopen zondag 98 (!) en eergisteren 41! Echt helemaal geweldig en onbeschrijfelijk. Ik merk wel nog steeds dat alle gebeurtenissen en ervaringen nog niet helemaal tot me doordringen. Ik denk dat alles pas zal bezinken als ik alweer lang en breed in Nederland ben en dat het dan echt tot me door gaat dringen dat ik ongelooflijke dingen heb meegemaakt.

Oh ja, het wordt trouwens ook erg wennen dat ik niet meer 4 verschillende talen hoef te spreken. Hier wisselen we constant Nederlands, Engels, Spaans en Duits af. Soms is het zo verwarrend dat we onderling Spaans en Engels door het Nederlands heen gooien! 

Nou, misschien was dit weer een vrij verwarrend en onlogisch verhaal, maar alles is hier nu eenmaal anders en ikzelf en mijn schrijfstijl dus ook. Dat moeten jullie dan maar voor lief nemen. Er is ook nog veel meer te vertellen, maar het is gewoon onmogelijk om alles op een moment als dit in chronologische volgorde en zonder iets te vergeten te vertellen. We maken gewoon veel te veel mee...

Ik stop weer, want ik ga nu met 1 van de meiden van de groep winkelen. We will shop 'till we drop! Haha! En over 2 dagen begint het gewone leven weer...!

Hasta luego!

Muchos besos de Eline!

(Heel veel kusjes van mij dus)

Goedemiddag, maar voor jullie eigenlijk goedenacht!

Ik zit weer even achter internet in Monterrico. Heb zoveel meegemaakt sinds mijn laatste bericht vorige week vrijdag! Ga proberen zo kort mogelijk te vertellen, want anders missen we de laatste bus terug naar het park. Die gaat namelijk waarschijnlijk rond 18 u, maar het is nooit zeker of de bussen wel komen opdagen en dan moeten we 2 uur lang gaan lopen...

Vorige week vrijdag hebben we een feestje in Monterrico gehad. De leraren van de Spaanse school hadden ons uitgenodigd om vis te komen eten. Ja ja pap en mam, ik heb vis gegeten! En nog wel met de kop erop en de graten er nog in... Ook hebben ze ons meegenomen de mangroven in, wat echt ontzettend spannend en bijzonder was. Heb veel foto´s gemaakt. De rest van de avond is er veel gedronken, gelachen en gedanst. Een gezellige avond dus!

Afgelopen zaterdag zijn we de Grote Oceaan opgegaan met een motorboor met 75 PK. Was helemaal te gek, maar wel pijnlijk vanwege de grote snelheid en hoge golven. Had de dag erna ook erg last van mijn rug. Tijdens die tocht heeft onze kapitein 2 keer een schildpad gevangen en aan boord getild om hem een medische behandeling te kunnen geven. Daarna gingen wij het water in en liet hij de schildpad weer vrij, zodat wij hem konden zien wegzwemmen. Die grote schildpadden zijn echt ontzettend indrukwekkend om te zien, zeker bij daglicht!

We hebben ze ook voorbij zien zwemmen vanuit de boot. Op een gegeven moment werd de boot opeens omsingeld door allerlei gevlekte dolfijnen die speelden met de golven die veroorzaakt werden door onze boot, helemaal te gek. Later werden we achtervolgd door een groep van ongeveer 8 tuimelaars die ons recht in het gezicht aankeken en een wedstrijdje deden. Ze kunnen echt heel erg snel zwemmen en zijn zo leuk om te zien!! Tot slot kwamen de groep tuimelaars en de gevlekte dolfijnen samen en gingen ze met zijn allen met ons spelen!! Helaas is het niet gelukt om met ze te zwemmen, maar we hebben wel gewoon met onze groep heerlijk gedobberd. Leek wel wonderwater, want de heftige exceem die ik de hele tijd heb was opeens bijna verdwenen.

Afgelopen week bij een gezin in El Rosario gelogeerd. El rosario is een heel arm en primitief dorp, maar we verbleven bij het rijkste gezin! En eerlijk gezegd was het daar hygienischer en prettiger dan op het park van Arcas waar we de rest van de tijd verblijven. In El Rosario verbleven we bij Nelson, zijn vrouw Heidi en hun dochter Aristeli. Een geweldig leuk gezin en ontzettend gastvrij. Als ik vroeg of ik ergens mee kon helpen lagen ze helemaal in een deuk, omdat ik bij hen te gast was en gasten niet horen of hoeven te helpen. Maar omdat ze het zo grappig en zo lief van me vonden, mocht ik wel een beetje helpen. Heb zelfs een avond voor hen afgewassen. Nou, dat vonden ze zo bijzonder!! Hahaha! ´s Middags deden we activiteiten met de kinderen uit het dorp. Ze waren allemaal hartstikke dol op ons en vonden de activiteiten geweldig. Ook nodigden ze ons uit voor feestjes ter ere van de onafhakelijkheidsdag op 15 september en wilden ze de hele tijd bij ons zijn. Eergisteravond hebben we een feestje gehad met onse gastgezin wat helemaal geweldig was! We hebben urenlang met zijn allen ons in het zweet gedanst en ons kapot gelachen! Ben ook echt heel erg gehecht geraakt aan dit gezin en vond het verschrikkelijk om vanochtend weer afscheid te moeten nemen. Maar ik heb met hen afgesproken dat ik volgende week nog een keer bij hen kom lunchen en foto´s voor en met hen maak. Dan kan ik nog even rustig afscheid nemen, want vanochtend moesten we ons heel erg haasten voor de bus. Die kwam namelijk eens een keer te vroeg en wel een half uur...

Morgen naar Antigua voor een jeepsafari en het beklimmen van een vulkaan. Ja pap en mam, weer dezelfde als 3 jaar geleden, namelijk La Pacaya. Weet nog niet zeker of ik meega, want heb nog steeds een dikke enkel en het lijkt er niet beter op te worden. Ook ga ik in Antigua proberen wat souvenirtjes en cadeautjes te kopen, maar het is de vraag of ik daar wel tijd voor ga hebben.

Volgende week gaan we de middagen besteden aan het bouwen van een extra hatchery die wordt betaald van een deel van het geld dat wij hebben betaald voor deze reis. Een hatchery is trouwens een soort geinventariseerde broedkamer voor de schildpadeieren. En de avonden gewoon patrouilleren op het strand zoals de afgelopen anderhalven week. Wordt dus weer geen rustweek haha!!

Wil trouwens de mensen die lieve reacties hebben achter gelaten hier heel erg voor bedanken, doet me heel erg goed!! Ik zit hier toch aan de andere kant van de wereld op een vrij afgelegen plek, dus is het echt heeeeel fijn om soms even wat van het thuisfront te horen op die manier!!

Nou, we gaan nu even patatjes eten, want het Guatemalteekse eten ben ik even beu! Tot gauw, ik hoop van jullie te horen!!

Heel veel liefs en kus, Eline.

Hallo hallo!!!!

Allereerst, de orkaan heeft ons dus niet getroffen. Dan weten jullie dat.

Heb weer maar even tijd om te schrijven, want we moeten zo weer verder. Maar ik heb geweldig nieuws: ik heb een schildpad gezien tijdens het patrouilleren vannacht!!!!! Ze was al op het strand haar eieren aan het leggen, maar ik heb haar op het nest zien zitten en met haar meegelopen de zee in!! Echt een fantastische en onrealistische ervaring. Ze was echt ontzettend groot en zoooo mooi! Ik besef het nog steeds niet helemaal… Helaas waren wij niet de eersten die de Parlama, de betreffende soort schildpad, vonden. Er zat al een Parlamero bij. Parlamero's zijn locals die ook op het strand patrouilleren en de eieren stelen om die illegaal te verkopen. Van elk nest moeten de Parlamero's 12 eieren aan onze organisatie doneren, zodat ze de rest legaal mogen verkopen. De Parlamero tilde vannacht de schildpad op en zette haar aan de kant zodra ze haar eieren had gelegd, echt verschrikkelijk. De schildpad was helemaal gedesorienteerd en begon achteruit weer naar de zee te schuiven. Ik liep op veilige afstand met haar mee. Elke paar passen zuchtte ze heel diep. Ik heb haar gevolgd tot ze  weer helemaal terug in zee was. De Parlamero gaf ons de donatie van 12 eieren en we hebben de rest verkocht. Vervolgens zijn we de eieren gaan ingraven op het park, in de hatchery. In de hatchery was 1 schildpadje uit zijn ei en uit het zand omhoog gekomen. Helaas zaten er honderden mieren bovengronds op het nest en die hadden het schildpadje zo vaak gestoken en aangevreten dat het niets meer kon. Hij lag op mijn hand en zijn vinnetjes waren helemaal slap, er zat gewoon geen leven meer in. Ik voelde wel af en toe zijn kopje heen en weer schuiven op mijn hand. Het was echt verschrikkelijk en ik werd er erg emotioneel van. Ik ben de zee ingelopen en heb hem daar losgelaten, zodat hij de laatste minuten of seconden van zijn veel te korte leven in ieder geval even de zee kon voelen.

Ik moet het hier weer bij laten, maar het mag duidelijk zijn dat gisteravond een zeer emotionele avond. Zowel in positieve zin, omdat ik mijn eerste schildpad heb gezien, als in negatieve zin, omdat ik een ontzettend zwak en stervend babyschildpadje heb vrijgelaten in zee. Ik ervaar een hoop verschillende dingen hier waar ook een hoop verschillende emoties mee gemoeid zijn.

Dit weekend zijn we vrij, dus eindelijk lekker genieten. Volgende week zitten we bij de gezinnen, dus dan zal ik geen toegang tot Internet hebben. Dus tot daarna!

Veel liefs, Eline.  

Hallo allemaal!!

 Nou, het is hier fantastisch!!!! Wel erg wennen, maar echt super! Mijn telefoon doet het helaas niet, dus ik kan geen smsjes ontvangen... Er zijn maar 3 computers hier in de omgeving die praktisch altijd bezet en ook nog eens ontzettend traag zijn en de toetsenborden werken anders dan in NL, dus ik zal hoogstwaarschijnlijk niet erg veel berichten op mijn blog achterlaten.

We zitten in Hawaii, aan de kust van Guatemala. Het is hier erg primitief, maar we hebben wel stroom en een douche die meestal werkt. We slapen in krakkemikkige stapelbedden in een hele kleine dormitoria, een slaapkamertje dat los staat van het opvangcentrum. Volgende week logeren we bij lokale bevolking die niet beschikken over ¨normale¨ toiletten, douches of stroom. Dus echt ¨back to basics¨. Heb nog geen schildpadden gespot tijdens de nachtelijke strandpatrouilles, maar wel 3 babyschildpadjes gezien en geaaid die uit hun eieren zijn gekropen in de hatchery, de broedplaats. Ook heb ik een donatie van 12 eieren, de lokale bevolking is verplicht van elke vangst 12 eieren te doneren aan het opvangcentrum, in mogen graven in diezelfde hatchery. Verder 4 uur per dag Spaanse les van leraren die alleen Spaans spreken. Leuk, maar ook wel moeilijk vanwege het moeten gebruiken van gebarentaal etc.

Het is nu 11u35 en om 13u heb ik weer les, maar eerst even een smoothie..!!

Ooooh ja, bijna vergeten!! Morgen raast de orkaan Felix ons voorbij. Het is nog niet helemaal duidelijk hoeveel invloed dit zal hebben op onze werkzaamheden en activiteiten, maar de mogelijkheid bestaat dat we een tijdje vast komen te zitten op het terrein van het opvangcentrum.. Ben benieuwd!

Bepaalde mensen zouden mij smsjes sturen en er is 1 iemand die ik ook zou terug sms-en. Ik vind het heel jammer dat dit niet kan, maar ik kan er echt niets aan doen!! Mis jullie heel erg hoor...!!

Nou, dit was het even, want dit stukje typen en op internet krijgen heeft erg lang geduurd en ik kom nu in tijdnood. Ik heb echt geen idee wanneer ik weer iets kan laten horen, maar zodra het kan doe ik het!!

Heel veel liefs, Eline.

Nog een week en dan is het zover: dan ga ik naar Guatemala!! Drie weken vrijwilligerswerk met een groepje leuke, enthousiaste medereizigers. De zenuwen beginnen nu toch wel echt te komen. Heb ik alles gekocht wat ik nodig heb, vergeet ik niets in te pakken, neem ik geen overbodige spullen mee en natuurlijk: wat kan ik verwachten?? Spannend, spannend, spannend. Kan bijna niet wachten!!

Eline